معلوم نیست چه نیم کاسه ای زیر کاسه است که حکومت به سویی روان است که برای مردم افغان قابل قبول نیست. معلوم نیست عفو طالبان؛ انسانهایی که کارنامه سیاهشان هنوز بر سر زبانها است، چه مصیبتی را به بار خواهد آورد...!

جالب توجه است که دولت جناب کرزی می خواهد با طالبان پیمان صلح و آشتی ببندد.

برای این منظور یاران وی همچون انگلیس نیز دست به دست هم داده اند تا مگر این مزدوران سیاه دل را که به ساز بیگانگان می رقصند، در کنار دولت کرزی قرار بدهد.

طالبان در چند سال اخیر با راه اندازی حملات انتحاری صدهاتن از مردمان بیگناه و مظلوم غيرنظامى را به شهادت رسانیده اند.

آنها در هشت سال گذشته به حکم عمال پاکستانیها صدها مکتب و مدرسه و شفاخانه و پل و پلچک را که در نتیجه کمکهای جامعه جهانی در شهر هاو ولسوالیها بنا شده بودند، سوختند و ویران کردند.

اکنون این مکتب سوزان چگونه مورد عفو قرار می گیرند و با روند صلح یکجا خواهند شد؟

معلوم است که زیر کاسه نیم کاسه است و حکومت نیز به سمت و سویی در حرکت است که برای مردم افغانستان قابل قبول نیست.معلوم است که عفو چنین انسانهایی که کارنامه های سیاهشان هنوز بر سر زبانها است، چه مصیبتی را به بار می آورد.

طالبان در کوتاه مدت زمامداریشان بر بخشهایی از افغانستان، کارنامه های سیاهی از خود برجای گذاشتند.

این گروه وابسته به بیگانگان که توسط استخبارات پاکستان و دسیسه سعودیها و امکانات پولی امریکا بوجود آمده بود، در مدت کوتاهی در افغانستان نه تنها فساد ستیز نبودند که بر مبنای همان شعار عرض اندام کرده بودند بلکه گروه متحجری بودند که بنیاد و ریشه تاریخ و فرهنگ مردم ما را به آفتاب رها کردند تا نابود شود.

طالبان با تبعیت از روح عصبیتهای قومی و بخاطر استیلا یافتن بر تمام افغانستان دست به عملیات خانمان سوزی زدند که در تاریخ افغانستان با کارنامه هاى مدحش و سیاه چنگیزیان همخوانی داشت.

جنایاتی را که این گروه در افغانستان مرتکب شدند، بی مانند بوده است و چنانچه بادقت تمام به آنها نگاه شود، می تواند نشان دهد که مردم افغانستان تا چه اندازه از دست اینان به ستوه آمده بودند.

زمانیکه به شمال کابل سفر می کنید، مایه شرم و عبرتی را هنوز بر در و دیوارهای شمالی مشاهده می کنید که طالبان آن را برای روسیاهی تاریخی خود برجای گذاشته اند.

طالبان در ظرف چند هفته، باغ و کاریز، درخت و تاکستان، جویهای آب و خانه های مسکونی و تمام سبز بنان این مناطق را چنان سوختند و بریدند، منهدم کردند و ویران نمودند که از آن یک محیط وحشتناک برجای ماندند.

طالبان همینگونه در یکاولنگ، خواجه غار، مزار شریف، غور و اماکن دیگر کشور جنایات هولناکی را مرتکب شدند و داستان قتل عامهایشان در تاریخ همچنان خواهد ماند.

روزنامه آرمان ملی ادامه میدهد که طالبان مجسمه های بودا را در بامیان منفجر نمودند، صدها اثر تاریخی و مشهور را در موزیم ملی و نگارستان ملی افغانستان سوختند و منهدم کردند و به این ترتیب نام سیاه خود را در لوح بی فرهنگترین گروه قدرت طلب در دنیا ماندگار ساختند.

طالبان در چند سال حاکمیت خویش افغانستان را به گدام تریاک و هیروئین دنیا مبدل کرده و درب همه مکاتب را بر روی دختران و زنان بسته و به این ترتیب نیمی از افغانستان را از نعمت آموزش و تعلیم محروم ساختند در حالیکه خود را از شمار مسلمانان تلقی می نمودند و مدعی بودند که امارات اسلامی را در دنیا بنیاد می گذارند.

طالبان در هشت سال دروازه های ورود اموال و اجناس را بر روی مردم شمال بستند.

طالبان حتی ورود یک کیلو چای و یا هر جنس دیگری را به ولایات شمال منع کردند.این مسلمان نماهای سیاه دل با این کار خود نشان دادند که نه تنها مسلمان نیستند بلکه سیاه دل ترین انسانهای روی زمین نیز هستند.

طالبان با تحکیم حاکمیت خویش در مناطق، تظلم شدیدی را بر اقوام دیگر افغانستان روا داشتند.

در هشت سال گذشته نیز کارنامه طالبان سیاه و ننگین است.

با آنکه این گروه از قدرت بر افتاده اند اما در همه مناطقی که حضور دارند هنوز مردم بیدفاع و بیچاره افغانستان در شکنجه و عذاب قرون وسطایی بسر می برند، مکاتب بسته است و از خدمات اجتماعی و صحی در آن مناطق خبری نیست.