آمريکا، انگليس و متحدين غربي اين دو کشور که اواخر سال 2001ميلادي موفق به سرنگوني رژيم طالبان پس از پنج سال در کابل شدند، از زمان حضور نظامي شان در افغانستان تاکنون، هفت نشست بين المللي براي خروج از باتلاق افغانستان که براي خود تدارک ديده بودند، برگزار کردند.

اولين نشست از اين دست در شهر بن آلمان برگزار شد و آخرين آن پنجشنبه هفته قبل با حضور نمايندگان بيش از 70 کشور و سازمان هاي جهاني به ابتکارانگليس و با حمايت آمريکا در لندن برگزار شد، اين شهر تاکنون دو بار شاهد برگزاري چنين نشستي در مورد افغانستان بوده است .

از آنجايکه بحران افغانستان ريشه منطقه اي دارد، به اعتقاد کارشناسان تنها راهکار پايان آن بومي سازي راهکارها به صورت منطقه اي است.

در اين ميان نقش تاثير گذار کشورهاي همسايه به ويژه قدرت هاي منطقه اي مانند ايران، پاکستان، روسيه، هند و چين براي کمک به جامعه جهاني در جهت حل مشکلات افغانستان بر کسي پوشيده نيست و در اين ميان نبايد از همکاري منطقه اي ازبکستان، تاجيکستان و ترکمنستان در تحولات منطقه اي غافل شد.

علت اصلي اين همه نا امني، جنگ و خونريزي در افغانستان چيست؟ چرا مدافعان به اصطلاح حقوق بشر و دمکراسي با انگيزه هاي اقتصادي و سياسي خود مانع از برقراري صلح و آرامش در اين سرزمين با پيشينه تاريخي پنجهزار ساله مي شوند.

اگر به روديکرد غرب در افغانستان که در ظاهر با هدف مبارزه با تروريسم، مواد مخدر و برقراري صلح نگريسته شود، در وهله نخست به ناکامي جامعه جهاني در اين سه موضوع برخورد خواهيم کرد.

طي هشت سال گذشته نه تنها پديده شوم تروريسم در اين کشور سرکوب و نابود و ريشه کن نشد، بلکه تروريست ها از محل هاي نامشخص با با لگردهاي ناشناس در برخي ولايت هاي آرام شمالي پياده شدند.

از نقل و انتقال تروريست ها تاکنون گزارشي از سوي مراجع رسمي افغانستان منتشر نشده است، مطبوعات کشورهاي غربي هم شايد به خاطر منافعي که در جنگ افغانستان دارند، مطالبي را در اين ارتباط منشتر نکرده باشند.

تا دو سال قبل، عمده فعاليت تروريست ها که سرکوبي آن در منطقه يکي از اهداف جامعه جهاني در افغانستان بود، عمدتا در جنوب و جنوب شرق متمرکز شده بودند، اما در يک سال گذشته به ويژه از تابستان سالجاري با بلند شدن صداي اعتراض دولتمردان افغان و مردم نسبت به کشتار غيرنظاميان از سوي نيروهاي خارجي صداي پاي تروريسم در غرب و شمال غرب و حتي در بخشي هايي از مناطق مرکزي شنيده شد.

ديگر اهداف حضور جامعه جهاني در افغانستان مبارزه با مواد مخدر بود و طي اين مدت نه تنها کشت، توليد و قاچاق گياه خشخاش که محصول آن ترياک است و ماده اوليه هروئين را تشکيل مي دهد کاهش نيافت بلکه توليد ترياک نسبت به سال 2001ميلادي تا 40 برابر شد.

هم اکنون 10 تا 12هزار تن مواد مخدر برابر دو سال مصرف جهاني در اين کشور عمدتا در ولايت هاي ناآرام جنوبي ذخيره شده است.

اخيرا ريچارد هالبروک نماينده آمريکا در امور افغانستان و پاکستان اعلام کرد که اين کشور تاکنون دو ميليارد دلار در مبارزه با مواد مخدر به حکومت کابل کمک کرده، اما " زلمي افضلي " سخنگوي وزارت مبارزه با مواد مخدر مبلغ وعده داده شده را يکصد ميليون دلار و کمک پرداخت شده را حدود 38 ميليون دلار گزارش کرد.

در مبارزه با مواد مخدر که نه تنها جوانان آسيايي، بلکه آمريکايي، اروپايي و حتي آفريقايي را به دام خود مي کشاند، شاهد شکست جامعه بين المللي در اين عرصه نيز مي باشيم.

صلح در افغانستان از ديگر اهداف مورد نظر کشورهايي که هم اکنون با بيش از 120هزار سرباز حضور دارند، اعلام شده است .

يکي از اهداف نشست هفته قبل لندن، هم صلح بود، آرزويي که با گذشت هشت سال از حضور جامعه جهاني سرنوشت آن همچنان نامعلوم است و بعيد به نظر مي رسد با توجه به موضع گيري طالبان اين مساله جنبه عملي به خود بگيرد.

ادامه جنگ و ناامني در افغانستان در اين مدت ضربات سختي را بر پيکره ساختارهاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي وفرهنگي اين کشور وارد کرده است، ادامه جنگ و عدم دستيابي به صلح نيز مانع توسعه شبکه هاي مخابراتي و زيرساختهاي جاده اي شده است.

"بريالي حسام " معاون وزارت مخابرات کشورمان پنجشنبه هفته قبل اعلام کرد که به دليل ناامني و شرايط اقليمي 60 شهرستان از 370 شهرستان اين کشور تحت پوشش شبکه مخابراتي قرار ندارد.


آثا زيانبار ناتواني جامعه جهاني در مهار بحران افغانستان باعث گسترش فعاليت هاي تروريستي در برخي کشورهاي منطقه از جمله پاکستان شده است به طوريکه صلح و ثبات را در اين کشور 163ميليون نفري تهديد مي کند.

کشورهاي آسياي ميانه نيز نسبت به نفوذ دهشت افکنان در ممالک خود هراس دارند، جا دارد جامعه جهاني از حضور هشت ساله خود در افغانستان درس عبرتي بگيرد و براي پايان دادن به بحران افغانستان و کمک به صلح و آرامش در اين سرزمين با ديدگاه منطقه اي عمل کنند.

اغلب مطبوعات افغانستان اخبار مربوط به نشست لندن را روزشنبه در صدر خبرهاي خود قرار دادند و روزنامه نخست، از نشست دوم لندن با عنوان شتابزدگي غرب براي خروج از جغرافياي بحران ياد کرد و نوشت اين کنفرانس در حالي برگزار شد که اوضاع کشور بيش از گذشته با پيچيدگي هايي رو به رو شده است.

روزنامه افغانستان هم به نقل از بان کي مون دبيرکل سازمان ملل متحد نوشت که وي با تاکيد بر هماهنگي تلاش هاي جهاني اظهار داشت که اين نهاد و جامعه جهاني به حاکميت ملي، ، بازسازي و توسعه اقتصادي و تلاش هاي جمعي در اين کشور پاي بند است، اما در مساله امنيت کشور تغييري صورت نگرفته است.

ماندگار روزنامه منتقد دولت، نشست لندن را يک ميهماني بدون نتيجه خواند و نوشت که دولت مردان افغان دليل تئوريک براي عملکرد خود و جهان ندارند به همين دليل هميشه به جاي علل به معلول نگاه مي کنند و با حذف نام چند طالب از ليست سياه شوراي امنيت و دادن پول و زمين به تعدادي از مخالفين مسلح مي خواهند مشکل امنيتي کشور را معجزه آسا حل کنند.

به نوشته روزنامه ملت، از ميان تمامي محورهاي مورد بحث، تقويت نيروهاي مسلح، و مذاکره با طالبان از جمله توافق هايي بود که تمامي کشورها در نشست لندن با طرح مذاکره با طالبان که از سوي دولت افغانستان مطرح شده بود، موافقت کردند و ظرف پنج سال آتي مسووليت هاي امنيتي به افغان ها محول مي شود.

روزنامه 8 صبح از نشست لندن با عنوان کنفرانسي که طرح و دستاوردي نداشت ياد کرد و افزود: تصور نمي شود که مردم با علاقه زياد به نتايج کنفرانس چشم بسته باشند و در اين ارتباط نشست هاي متعددي برگزار شد، اما مردم بهبود چشمگيري در زندگي و حکومتداري مشاهده نکرده اند و ارزش اين نشست بيشتر به مصالحه با طالبان و چگونگي برخورد کشورهاي غربي بسته بود.

آرمان ملي با اشاره به سخنان حامد کرزي رئيس جمهور مبني بر اينکه آينده کشور به اعتماد افغان ها بستگي دارد به نقل از شوراي رهبري طالبان نوشته است که "کنفرانس لندن در باره افغانتستان اتلاف وقت است"

راه نجات هم با اشاره به اينکه به اعتقاد کرزي، "کشور به کندي، اما در مسير درست در حرکت است"، نوشت که به گفته کرزي براي پايان دادن به خشونت ها در کشور مجلس بزرگان و اقوام (لويه جرگه) براي برقراري صلح برگزار خواهد شد تا براي حل مشکل ، يک راه حل سياسي پيدا شود.

دو روزنامه دولتي اصلاح و انيس هم نوشتند سخنگوي گروه طالبان گفته است که رهبري اين گروه دعوت از طالبان براي شرکت در مجلس بزرگان ويژه صلح را بررسي خواهد کرد و اين گروه به زودي تصميم خود را براي شرکت و يا عدم حضور در نشست صلح اعلام کند.

قرار است اوايل سال آتي نشست ديگري در مورد افغانستان از سوي جامعه جهاني در کابل برگزار شود.