Share/Save/Bookmark

کد مطلب :67683
تاریخ انتشار : چهار شنبه 7 سنبله 1397 ساعت : 10:20:02

داستان سه مهاجر افغانستانی که خانم خبرنگار ایرانی را نجات دادند از زبان خودش بشنوید


داستان خانم مهسا شمس(کلایی) خبرنگار ایرانی ساکن تهران را از زبان خودش بشنوید:
برای رسیدن به خانه مجبور هستم عرض خیابان را از پل هوایی عبور کنم، یا باید پل هوایی بالاتری رو انتخاب کنم و یک مسیر سرازیری ولی کمی طولانی تر را تا خانه بیایم یا باید پل هوایی پایینی رو انتخاب کنم و مسیر کوتاه‌تر ولی سربالایی رو تا خانه بیایم؛ همیشه پل هوایی بالایی رو انتخاب میکنم، چون هم باصفا تر هست و وقتی روی پل می‌ایستم میتونم تا میدان رو ببینم و بعضا از نظم ماشین هایی که در ترافیک پشت سرهم ایستاده‌اند بهره‌مند بشم و هم اینکه کلی مغازه در مسیر قرار دارد و حواست به آنها پرت می‌شود و از راه خسته نمی‌شوی.

آن شب کذایی کمی ناراحت بودم، خسته هم بودم، تصمیم گرفتم پل هوایی پایینی پیاده شوم، هندزفری داخل گوشم بود و فارغ از دنیا بودم، در حال و هوای خودم بودم که احساس کردم یک دست بند کیفم را گرفت! برگشتم دیدم یک آقا، دو برابر هیکل من، با چشمانی ریز دقیقا روبرویم ایستاده و بند کیفم را گرفته! یک لحظه قلبمو مغزمو زبونمو پاهایم فلج شدن، برخلاف اینکه همیشه فکر می‌کردم در اینجور شرایط عکس العمل صحیحی دارم مات و مبهوت طرف را نگاه میکردم و هیچ قدرتی نداشتم (خیلی خنده دار هست که حتی توان جیغ زدن یا فرار کردن را هم نداشتم)
.
مرد با صدای کلفتی گفت: «بیا بریم» دستم لرزید و ساک دستی که وسایلم داخلش بود به زمین افتاد و کم کم گریه‌ام گرفته بود؛ در همین حال سه پسر افغانستانی که خلاف مسیر من در حال نزدیک شدن به ما بودند گویا متوجه جریان شدند و به دفاع از من در برابر آن مرد ایستادند، مرد اول یه نگاهی به آنها کرد و بعد با اینکه از نظر هیکل قوی تر از هر سه نفر بود پا به فرار گذاشت.
یکی از پسرها تا قسمی از مسیر پشت سرش دوید تا مطمئن بشه که او رفته است؛ من که دیگر از شوک درآمده بودم نشستم گوشه خیابون و گریه کردن، دو پسر افغانستانی وسایلم را جمع کردند و با احترام گفتند: «نترسید دیگر، رفته است، بلند شوید» پاشدم و گفتم: «نمیدونم به چه زبانی ازتون تشکر کنم، اگه شما نبودین…» حرفم را قطع کردند و گفتند: «خانم شما ناموس مایید، بروید زودتر بروید». ساک دستی ام را گرفتم و اشک هایم را پاک کردم و به سمت خانه شروع به حرکت کردم.
خیلی از افغانستانی‌ها پیام دادند و‌ برای انتشار این مطلب تشکر کردن، ضمن خجالت از بابت برخی رفتارهای غلط هم‌وطنانم با آنها در جوابشان گفتم: «من تنها حقیقت را گفتم» .
وقت آن نرسیده تا دیدمان را نسبت به اطرافیانمان عوض کنیم؟

بنده با ابراز خرسندی از جوانان فرهیخته وباوجدان وطنم تشکر نموده عزت و افتخارات  بیشتر برای مهاجرین محترم مخصوصا جوانان عزیز مهاجر از خداوند متعال مسئلت دارم.
و از خانم آگاه و عدالت خواه خانم مهسا شمس (کلای) به خاطر پخش این خبر کمال قدر دانی را دارم
برای موفقیت و سربلندیش دعا می کنم.


  سید نوراحمد مبارز

• اخبار مرتبط:

• نظر شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری افغان ايرکا در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی و پشتو یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد