چگونه سیاست های تبعیض آمیز طالبان علیه شیعیان، مهم ترین دستاورد ادعایی این گروه را از درون تهدید می کند؟

طالبان پنج سال است که از تأمین امنیت به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای حکومت خود یاد می کنند؛ اما در افغانستانی که نصب پرچم عزاداری امام حسین(ع) می تواند به بازداشت منجر شود، مراکز علمی و مذهبی شیعیان با دستور حکومت تعطیل می شوند و پیروان یک مذهب برای انجام مناسک دینی خود با محدودیت روبه رو هستند، سخن گفتن از امنیت، بدون توجه به حقوق شهروندان، بیش از آنکه بیانگر یک دستاورد فراگیر باشد، یادآور تناقضی عمیق در شیوه حکمرانی طالبان است. بررسی مجموعه ای از گزارش های حقوق بشری نشان می دهد که سیاست های تبعیض آمیز این گروه، نه تنها احساس امنیت را در میان شیعیان افغانستان تضعیف کرده، بلکه می تواند زمینه ساز گسترش بی اعتمادی، تشدید شکاف های مذهبی و آسیب پذیری بیشتر جامعه در برابر ناامنی باشد.