تشییع پیکر رهبر شهید ایران از نجف تا کربلا

پیکر خانواده رهبر شهید ایران، پس از تشرف و طواف در حرم مطهر امیرالمؤمنین امام علی(ع)، با حضور علما، شخصیت‌های دینی و جمعی از زائران، در فضای معنوی این بارگاه نورانی، نماز بر آن اقامه شد.

پیکر مطهر قائد شهید امت، حضرت آیت‌الله‌العظمی سید علی خامنه‌ای، (سه‌شنبه شب، 16 سرطان) با یک فروند هواپیمای ویژه وارد میدان هوایی بین‌المللی نجف اشرف شد.

استقبال نخست‌وزیر عراق در فرودگاه نجف

علی فالح الزیدی، نخست‌وزیر عراق، به همراه جمعی از مقامات بلندپایه عراقی و ایرانی، با حضور در فرودگاه نجف، به پیکر مطهر قائد شهید ادای احترام کردند. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، نیز در میان استقبال‌کنندگان حاضر بود.

مراسم رسمی تشییع در نجف و کربلا

مراسم رسمی تشییع پیکر مطهر قائد شهید، صبح روز (چهارشنبه، 17 تیر) رأس ساعت 6 بامداد به وقت محلی، در نجف اشرف آغاز شد و با حضور میلیونی مردم عراق، فضای این شهر مقدس را آکنده از حزن و اندوه ساخت.

پس از تشییع در نجف، پیکرهای مطهر قائد شهید و خانواده ایشان به کربلای معلی منتقل خواهد شد و مراسم تشییع در جوار حرم مطهر امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) با حضور میلیونی عزاداران برگزار می‌شود.

حضور شخصیت‌های سیاسی و مذهبی عراق

در این مراسم، شخصیت‌های برجسته سیاسی و مذهبی عراق از جمله عمار حکیم، رهبر جریان حکمت ملی عراق، و مقتدی صدر نیز حضور دارند و بر ادامه راه قائد شهید و پاسداری از آرمان‌های ایشان تأکید کرده‌اند.

بر اساس گزارش‌های منابع خبری و شبکه‌های اجتماعی، نیروهای امنیتی و کمیته‌های سازماندهی، با وجود ازدحام فوق‌العاده جمعیت، در تلاش برای مدیریت مسیر هستند تا آیین وداع با شکوه هرچه تمام‌تر و با رعایت نظم عمومی برگزار گردد.

در شبکه‌های اجتماعی، تصاویر و ویدیوهایی از حضور میلیونی مردم در نجف و کربلا منتشر شده که نشان‌دهنده عظمت این مراسم و عمق اندوه و ارادت مردم عراق به قائد شهید است.

گفتنی است که پیکر مطهر قائد شهید پس از تشییع در نجف و کربلا، برای خاکسپاری به حرم مطهر رضوی(ع) در مشهد مقدس منتقل خواهد شد.

به باور آگاهان سیاسی و مذهبی، حضور میلیونی مردم عراق در مراسم تشییع قائد شهید در نجف و کربلا، نشان‌دهنده عمق ارادت و محبت ملت عراق به رهبر شهید انقلاب اسلامی و جایگاه والای ایشان در میان امت اسلامی است.

ناظران می‌گویند انتخاب نجف اشرف و کربلا به عنوان مسیرهای تشییع، پیامی نمادین از تداوم راه انقلاب اسلامی و ارتباط عمیق این حرکت با حوزه علمیه نجف، مرجعیت شیعه و عشق به خاندان عصمت و طهارت(ع) دارد.

حضور مقامات بلندپایه عراقی و ایرانی در این مراسم، بر ابعاد سیاسی و فراملی این وداع تاریخی افزوده است.

مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب در کربلا پس از 7 ساعت پایان یافت

میلیون‌ها نفر از مردم عراق و کشورهای دیگر، خود را به کربلای معلی رسانده تا در مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب حضور یابند.

فیلمی از حضرت‌ آیت‌الله سید محمد تقی المدرسی، مرجع تقلید شیعیان کربلا که برای حضور در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب به سوی حرم امام حسین مشرف می‌شوند

ابو حسام السهلانی، فرمانده عملیات شمال و شرق دجله در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب در نجف در کنار جمعیت میلیونی مردم عراق به عزاداری پرداخت.

سران و شیوخ قبائل عراقی بر اساس رسمی که بیانگر احترام و تکریم است، با بیرق‌ قبیله‌های خود در انتظار ورود پیکر رهبر شهید انقلاب به کربلا هستند.

میلیون‌ها نفر در کربلا منتظر تشییع پیکر فرزند حسین بن علی بوده و حال و هوای این شهر را شبیه حال و هوای روز دهم محرم کرده‌اند.

قابل ذکر است که ساعت 05:00 بامداد به وقت تهران (04:30 بامداد به وقت کربلاء) امروز خبرگزاری رسمی عراق از پایان مراسم تشییع پیکر شهید آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای در کربلاء خبر داد.

کربلا دل از رهبر نمی‌کَند

مردم در کربلای معلی از ساعت ها پیش منتظر ورود پیکر رهبر شهید امت بودند و به گزارش خبرنگاران دستکم سه میلیون و900 هزار نفر در بین الحرمین و خیابان های منتهی به آن در این مراسم شرکت کرده بودند.

کربلا آخرین منزل کاروان بود؛ اما وداع در این شهر، آن‌قدر سنگین و طولانی شد که گویی خود کربلا نیز دل از رهبر نمی‌کند و لحظه جدایی را به تأخیر انداخته است.

نجف و آخرین ایستگاه؛ کربلا. سفری که از همان آغاز می‌دانستیم پایانش وداع است، اما هیچ‌کداممان گمان نمی‌کردیم دل کندن، این‌قدر سخت باشد.

دلمان به همین ساعت‌های آخر خوش بود؛ به اینکه هنوز کاروان در راه است و هنوز آقاجان را با خود داریم. هر توقف، برایمان غنیمت بود؛ انگار زمان برای چند لحظه بیشتر ایستاده بود تا دل‌ها آماده شوند، اما مگر می‌شد دل را برای چنین جدایی‌ای آماده کرد؟

پاسی از شب گذشته است. قرار بود در این ساعت، شانه‌های خراسان به پیکر مطهرش متبرک شود، اما کربلا دل از او نمی‌کند. گویی میان این خاک و این مسافر، رازی نهفته بود که فقط خودشان از آن خبر داشتند؛ رازی که وداع را به تأخیر انداخته بود.

در میان ازدحام اشک‌ها، هیچ‌کس عجله‌ای برای رفتن نداشت. همه می‌دانستند هر دقیقه ماندن، یعنی چند لحظه بیشتر نفس کشیدن در کنار کاروانی که دیگر تکرار نخواهد شد.

آقاجان، سال‌ها از دلتنگی ات برای زیارت آقا اباعبدالله(ع) گفته بودی، اما نگفته بودی که دلت، مشایه می‌خواهد؛ که آخرین بدرقه‌ات بر همان راهی باشد که عاشقان، قدم‌هایشان را به عشق حسین(ع) می‌شمارند، راستی آقا جان به نیت چه کسی قدم برداشتی؟ برای ایران؟!

یعنی با جسم بی جانت هم دعای عاقبت بخیری می‌کنید؟

من که می‌دانم تو راضیهً مرضیه ترین نفسی خواهی بود که پس از دیدار حسین به خدایش بازمی‌گردد.

و ما آقاجان، هر لحظه‌ای که کاروان در کربلا ماند، قلب‌هایمان بیشتر به این وداع گره خورد. انگار همه، در دلشان از زمان خواهش می‌کردند کمی آرام‌تر بگذرد؛ شاید هنوز فرصت باشد یک «آقاجان» دیگر زمزمه کنیم، شاید هنوز بتوان برای آخرین بار نگاه را به این کاروان سپرد و باور نکرد که لحظه جدایی رسیده است.

ای کاروان آهسته رو کآرام جانم می‌رود
وآن دل که با خود داشتم، با دل‌ستانم می‌رود

اما کاروان‌ها می‌روند و دلتنگی می‌ماند. این سفر نیز به پایان خواهد رسید، اما خاطره راهی که از تهران آغاز شد، از قم و نجف گذشت و در کربلا، دل‌های بی‌شماری را به اشک نشاند، در حافظه تاریخ باقی خواهد ماند؛ و داغ این وداع، تا سال‌ها از دل عاشقان پاک نخواهد شد.