کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل متحد شب گذشته در نشستی در مورد وضعیت زنان افغانستان در نیویورک گفت که این گروه با صدور 200 فرمان و دستورالعمل، نظامی را نهادینه کردهاند که در آن سرکوب زنان و سلطه بر آنان، عادیسازی شده است.
او گفت که در مورد وضعیت زنان افغانستان از اصطلاح «آپارتاید جنسیتی» استفاده میکند، زیرا فکر میکند که باید نشان داده شود که آنچه واقعا بر مردم افغانستان میگذرد، چیست.
ولکر ترک افزود که احساس میکند در مورد وضعیت حقوقبشر در افغانستان و تأثیر آن بر زنان و دختران به اندازه کافی صحبت نشده است و خواستار این شد که توجه به حقوقبشر، بهویژه حقوق زنان و دختران در مرکز تعامل با طالبان قرار گیرد.
او گفت: «نمیتوان تعاملات را فقط به موضوع بازگشت]مهاجران[ یا ارائهی کمکها محدود کرد. نمیتوان آنها را فقط دربارهی عادیسازی روابط دانست. حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان، باید کاملاً در مرکز این تعاملات قرار داشته باشد.»
کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل متحد افزود: «ما نمیتوانیم فقط بهصورت لفظی از برابری جنسیتی حمایت کنیم؛ باید در عمل نیز به آن پایبند باشیم. اینکه در قرن بیستویکم، کشوری وجود داشته باشد که بتواند چنین اقداماتی را با مصونیت از پاسخگویی انجام دهد، واقعاً تکاندهنده است.»
او در مورد پیامدهای نقض حقوقبشر و حقوق زنان در افغانستان نیز هشدار داد و گفت که این وضعیت میتواند یک سابقه و الگو برای کشورهای دیگر ایجاد کند تا آنها نیز تلاش کنند نظامهای مشابهی از آپارتاید جنسیتی را اجرا کنند.
طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش و کار زنان را ممنوع و حضور آنان در جامعه را به شدت محدود کردهاند.
فعالان حقوق زن و حقوقبشر این وضعیت را «آپارتاید جنسیتی» میدانند و خواستار به رسمیت شناسی آن از سوی جهان هستند، اما کشورهای جهان هنوز نتوانستهاند که آپارتاید جنسیتی در قوانین بینالمللی جرمانگاری کنند.