در روزهای اخیر، بار دیگر جریان‌هایی در فضای مجازی فعالیت‌هایی را با محتوای تفرقه‌افکنانه و مهاجرستیزانه از سر گرفته‌اند که هدف آن، بر اساس شواهد و قرائن موجود، دامن‌زدن به بدبینی و اختلاف میان شهروندان ایران و افغانستان و آسیب‌زدن به روابط دیرینه دو ملت همسایه به نظر می‌رسد؛ جریان‌هایی که طی سال‌های گذشته نیز با انتشار مطالب سخیف، غیراخلاقی و مغایر با ارزش‌های اسلامی، در پی ایجاد شکاف میان دو جامعه بوده‌اند.
ازسرگیری این اقدامات در شرایطی صورت می‌گیرد که روابط تهران و کابل در مسیر گسترش همکاری‌ها قرار دارد و افغانستان، به‌عنوان همسایه دیرینه ایران، در جریان جنگ تحمیلی سوم همراهی قابل‌توجهی با ایران و مردم آن نشان داده است. از این منظر، تلاش برای تحریک احساسات عمومی، گسترش فضای بی‌اعتمادی و تبدیل مسائل فردی به زمینه‌ای برای تقابل میان دو ملت، می‌تواند پیامدهایی فراتر از فضای مجازی داشته باشد و به منافع مشترک دو کشور آسیب برساند.
انتشار ادعاهای تأییدنشده و مطالب توهین‌آمیز درباره رهبر شهید انقلاب اسلامی، طرح اتهامات بدون ارائه مستندات معتبر، تشویش افکار عمومی از طریق انتشار اطلاعات نادرست و تعمیم رفتارهای مجرمانه یا ناهنجاری‌های احتمالی افراد به تمامی شهروندان یک کشور، از جمله اقداماتی است که ضرورت بررسی دقیق و مسئولانه را دوچندان می‌کند.
این‌گونه رفتارها، علاوه بر آنکه می‌تواند زمینه پیگرد قانونی از سوی مراجع ذی‌صلاح را فراهم سازد، در شرایط حساس امنیتی و جنگی ایران، نیازمند توجه جدی نهادهای مسئول نیز هست. مقابله با انتشار اطلاعات نادرست و محتوای نفرت‌پراکنانه، در کنار رعایت قانون و صیانت از آزادی‌های مشروع، می‌تواند نقش مهمی در جلوگیری از تشدید تنش‌ها و حفظ اعتماد میان ملت‌های ایران و افغانستان ایفا کند.
حفظ روابط دوستانه میان تهران و کابل و جلوگیری از تبدیل فضای مجازی به عرصه‌ای برای تفرقه‌افکنی، مستلزم هوشیاری افکار عمومی، مسئولیت‌پذیری فعالان رسانه‌ای و برخورد قانونی با تخلفات اثبات‌شده است؛ چراکه امنیت و منافع ملی دو کشور، بیش از هر زمان دیگری، به تقویت تفاهم، احترام متقابل و مقابله با جریان‌های اختلاف‌افکن وابسته است.